Üye Girişi Yeni Üye Kaydı

Kır Çiçeklerinden Davetiye

Mustafa KOÇ 25 Nisan 2021 Diğer Yazıları 72 -A+

KIR ÇİÇEKLERİNDEN DAVETİYE

23 Nisanı İlk Kez Köylülerle Kutlamıştık

Bugün 23 Nisan
Neşe doluyor insan…

Öğretmen okulunu bitirdiğimde doğduğum köye öğretmen olarak atanmıştım. Burada meslek hayatımda daima işime yarayacak önemli deneyimler edindim. Hele 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramını yıllar önce ilk kez köylülerle birlikte kutlamak, benim için unutulmaz bir anı olmuştu.


***

Altı yıl önce mezun olduğum okula 17 yaşımda bir öğretmen olarak dönmek hayatıma çok önemli değerler kattı. İlk öğretmenlik deneyimlerimi orada edindim. Köydeki çalışma ortamını tanıdıkça kazandığım deneyim, bende daha çok şeyler yapma isteği uyandırıyordu. Orada çalıştığım iki yılda en çok çocuklarda bir okuma sevdası uyandırmaya çalıştım.

Ancak köyün sosyal yaşamında yenilikler ve değişimler yaratmak da istiyordum. Köylüyü okula çekmek, onları okulda bir araya getirmek ve onlara yeni şeyler göstermek için bir şeyler yapmalıydım. Öncelikle okulda bir müsamere hazırlayarak, köylünün ayağını okula alıştırmak istedim.

Ahmetler’de çok yetenekli öğrencilerim vardı. Onlarla birlikte yapacağımız müsamere için bir 23 Nisan Bayramı çok uygundu. Bu amaçla yıl boyunca hazırlık yaptık. Küçük bir tiyatro eseri ya da kısa oyunlar sahneye koyacaktık. Yetenekli “ses sanatçılarımızı” görevlendirdik. O yıllarda bağlama çaldığım için sahnede onlara eşlik edecektim. Şarkılar, türküler, şiirler, fıkralar, güldürücü kısa skeçler ve halk oyunlarıyla zengin bir program hazırladık. Köylülerin ilk kez karşılaşacağını bildiğim bu etkinlikler beni çok heyecanlandırıyordu.

Şimdi hepsi birer yetişkin olan öğrencilerim, o günkü programa hazırlanmak için çok büyük çaba gösterdiler.  23 Nisan sabahı, önce okulda öğrencilerle resmi bayram töreni yaptık; şiirlerimizi okuduk, şarkılarımızı söyledik, 23 Nisan'da niçin bayram yaptığımızı hatırladık. Daha sonra öğrencilerle kırlardan çiçekler topladık. Zaten öğrencilerimin her biri bana bir çiçek gibi görünüyordu ama biz onlarla topladığımız çiçekleri köylülere sunacaktık.

Papatyalar, gelincikler ve adlarını bilmediğim sarı sarı, renk renk çiçekleri kız ve erkek öğrencilerin taşıdığı küçük sepetlere doldurduk. Kırlarımızda ne güzel çiçekler varmış meğer. Belki de inanmayacaksınız; yerel kıyafetlerle süslediğimiz öğrenciler köy içinde bir konvoy oluşturarak evleri dolaştı. Bütün yaşlıları ziyaret edip onlara çiçekler verdik. Bu çiçekler bir davetiye yerine geçiyordu. Çünkü bu köy turundaki asıl amacımız, öğleden sonra okuldaki müsamereye, eğlence törenine köylüleri getirmekti.

O gün eski okulun büyük sınıfını hazırladık. Katılım umduğumuzdan fazla oldu. Bütün sıra oturakları doldu ve misafirlerin çoğu ayakta kaldı. Herkes kendi çocuklarının neler yapabileceğine tanık oldu. Hep birlikte saz çalıp türküler söyledik, güldük, oynadık, eğlendik. O gün köylülerde gördüğüm mutluluk bütün yorgunluklarımızı almıştı. Herkesin yüzü gülüyordu. İlk defa böyle bir şenliğe katılmışlardı. Harika bir gündü o 23 Nisan.

Ahmetlerdeki bu ilk 23 Nisan kutlaması, o yıldan sonra her 23 Nisanlarda bana bahardaki bu çiçek şölenini hatırlatır. Belki de bu nedenle her bahar mutlaka köye gitme özlemi duyarım.

İşte 1966 yılının 23 Nisanında yapılan bu program, Ahmetler’de köylülerle kutlanan ilk 23 Nisan oldu. Bilmiyorum ama belki de son 23 Nisan olarak kaldı.

O yaz askere gittiğim için Ahmetlerdeki güzel günlerim sona ermişti. Ama gördüğünüz gibi ben o günleri hala anılarımda yaşatıyorum. Kim bilir belki bir gün yine başka bir şenlikte orada hepimiz birlikte yine bir 23 Nisan kutlamasında buluşuruz.

Çocuklar ve çiçekler dünyanın rengini değiştirir, hayatın tadını artırır.

Çocukların ve büyüklerin 23 Nisanı Kutlu Olsun!

Yorumlar